Provincie Limburg.be

Ives Maes

FreeSpace 2004
Recyclable Refugee Camp is een vluchtelingelingenkamp dat gemaakt is van biologische polyesters en hierdoor degradeerbaar van aard is. De installatie bevat alle essentiële elementen die noodzakelijk zijn voor het vormen van een vluchtelingenkamp. En dat alles volgens de regelgeving van het United Nations High Commission for Refugees. Het materiaal is uitsluitend gemaakt van versnipperd riet en boomharsen en vormt zo een resistent materiaal dat slechts na welbepaalde tijd desintegreert. RRC is een erg goedkope, gemakkelijke en natuurvriendelijke oplossing voor het probleem van de humanitaire interventie, ontwikkelingshulp en vluchtelingenkwesties.

Maar RRC is niet ontworpen uit verantwoordelijkheidsbesef. Het is ontstaan uit een noodzaak om een cynische kanttekening te plaatsen bij het groeiende, hyper-ethische bewustzijn van de hedendaagse westerse mens. Naar het ethische imperatief dat een nutsfunctie aan de kunst opdringt. Het is een kritische reflectie over kunst en moraal. Een ironische poging om een 100% ethisch correct kunstwerk te maken als een pleidooi voor de A-sociale kunst.  - Ives Maes

FreeSpace 2005
De tijd dat een kunstenaar zich in alle rust kon terugtrekken in zijn spreekwoordelijke ivoren toren lijkt stilaan voorbij. Ook de kunst moet haar nut bewijzen en kunstenaars kunnen zich maar beter opstellen als veredelde maatschappelijk assistenten die de communicatie tussen 'de mensen' stroomlijnen en het leven aangenamer maken met allerlei producten en diensten. Her en der vraagt men zich luidop af waarom men overheidssubsidies zou blijven verstrekken aan 'elitaire' en 'nutteloze' kunst zonder enige return on investment. Dit alles vormde voor Ives Maes (1976) de aanleiding om dan maar meteen een poging te wagen om een honderd procent ethisch correct kunstwerk te ontwikkelen.

Zijn Recyclable Refugee Camp (RRC) verbindt de vluchtelingenproblematiek met de zorg voor het milieu en slaat zo twee vliegen in een klap. De installatie bevat alle noodzakelijke onderdelen voor de opbouw van een vluchtelingenkamp zoals tenten, latrines en waterputten. Bovendien zijn deze elementen volledig vervaardigd uit biologische polyesters, een mengsel van versnipperd riet en boomharsen dat na enige tijd desintegreert tot een vruchtbare compost. Zo wordt de overlast voor het milieu tot een minimum beperkt en voldoet men automatisch aan de richtlijnen van het United Nations High Commission for Refugees. Die stipuleren immers dat vluchtelingenkampen onder geen beding een permanent karakter mogen krijgen.Is dit alles nu cynisch bedoeld? Tja, een mens wordt niet bepaald vrolijker van een extra grote urne voor gedeeltelijk verbrande lijken, ook al heeft die dan de vorm van een mooie barokke vaas. En biodegradeerbare antipersoonsmijnen hebben naast een menslievende kant beslist ook een wrang trekje.

Maar eerlijk gezegd vermoeden we dat er achter deze cynische kanttekeningen een reëel engagement en zelfs een flinke dosis idealisme schuilgaat. Ives Maes keert zich immers niet zozeer tegen sociaal-artistieke projecten als zodanig, maar hij wil blijven pleiten voor een abstracte, minimale en/of conceptuele kunstpraktijk die juist doordat ze zich afzijdig houdt van het alledaagse leven een kritisch potentieel bewaart.Na eerdere presentaties in galerie Brigitte Weiss (Zürich) en in het FLAC© (Genk) werkte Ives Maes het RRC-project ook in 2005 verder uit. In de ruimte van CIAP lanceerde hij een Fundraising appeal, een inzamelactie om de activiteiten van RRC verder te ondersteunen. Verder toonde hij er een aantal tekeningen waarin hij ondermeer het toeristische potentieel van het vluchtelingenkamp verkende. Dit spoor werd vervolgens verder ontwikkeld in een webproject en in een presentatie in reisbureau Connections naar aanleiding van de Hasseltse triënnale Super!. - Peter Pollers

www.r-c-c.org

Foto's

Shelter
RRC add #1
RRC add #2
RRC add #3

Voorbij

10.10 tot 31.12.2004
13.02 tot 01.05.2005
13.02 tot 01.05.2005
17.11 tot 02.12.2012
Share |